Saptama ve Dışa Vurum

blog'a geri dön

6 yorum var - 24 Nisan 2008 01:35

yaşamın kasveti kol geziyor
dört yanımızda,
ölüm cazip geliyor
dinginliğine çekiyor ısrarla
us kararsız ve mağlup
artık tutsak bu siyah hiçliğe
içgüdü yeniyor zekayı
yaşam sürüyor kederlerle...

herşeye rağmen,yaşıyor insan,
gidip geliyor,
başlangıçla sonun sınırında...

görmesine ve bilmesine rağmen
köle insan, sindiriyor insan,
eritiyor içinde...
yaşıyor bu vahşetle, bu işkenceyle...

bir umut bir melankoli nöbetiyle,
sığınarak düşlerine,
içgüdü yeniyor zekayı,
yaşam sürüyor acılarla...

depresifik


-Georges Politzer(1942'de direnci örgütlediği için katledildi)
anısına...

ikkarus  24 Nisan 2008 01:56  

geçirdiğim şu birkaç günü (ve birkaç yılı ) düşününce evet içgüdü yeniyor zekayı. ve yine evet "bir umut bir melankoli nöbetiyle" geçiyor yaşam.

lostmentality  24 Nisan 2008 15:29  

sözilkkarusunkanatlarında... :)

turkuazsu  24 Nisan 2008 15:33  

Sevinçler size kalsın , hüzünleri bana verin ...

Depresifik eline sağlık...

Ercestbeau  26 Nisan 2008 17:03  

Ercestbeau : sağolasın...

depresifik  26 Nisan 2008 17:06  

Rica ederim , paylaş paylaştıkça büyüsün , depresifim ...

Ercestbeau  26 Nisan 2008 17:11  
bu yazıya puanı basanlar: