Saptama ve Dışa Vurum

blog'a geri dön

2 yorum var - 07 Mayıs 2008 00:46

köpüren dalgalar üstünde
yorgun bir sal gibiyim
dilim hüzün bu gece
şarabım, güzel marmara,bebeğim...

okunan her kitapla
yakalıyorum yaşamın bir yüzünü
kah paris te, kah pekin de,
ya da istanbulda
ne değişir ki?
doğum aynı, insan aynı,
duygu aynı heryerde...

şişeme vuran ışığın titreşimiyle
oynuyorum çocuk gibi
biraz sarhoş olunca
aşkın rengine boyuyorum dünyayı
bir an için soluk alıyorum
düşümün sevgi dağında...

top seslerini duymuyorum
ama biliyorum
savaşanlar da var şimdi
şu anda birçok yerde
üşüyor, ölüyor,
umut yiyiyor insanlar,
ekmek yerine...

elimizde değil
hiç değişmiyor ki,
kah britanya da, kah brezilya da,
ya da türkiye de
insan aynı, vahşet aynı,
ölüm aynı her yerde...
güneş geriyorum acının üstüne
bir an için soluk alıyorum
düşümün sevgi dağında...

depresifik

Görebilen , bir ruh...

Ercestbeau  07 Mayıs 2008 19:40  
bu yazıya puanı basanlar: